Intrygujące piękno Glediczji triacanthos

Glediczja triacanthos, potocznie nazywna trójigłowania, to artysta w świecie drzew. Ta egzotyczna, północnoamerykańska roślina, przyciąga swoim niepowtarzalnym urokiem i staje się celem poszukiwań polskich miłośników natury. Znana z naturalnej feerii barw oraz podłużnie zwisających strąków zdobi swoimi kolorami zarówno miejskie parki, jak i domowe ogrody. W przekroju sezonów, trójigłowania zmienia swój kolor, od świeżego zieleni, przez złotożółty, aż do czerwonawych odcieni w okresie zimowym. Przykuwa wzrok i jest idealnym wyborem dla tych, którzy pragną nadać swoim przestrzenią zieleni niepowtarzalny charakter.

Trójigłownia – Klasyfikacja, opis i ciekawostki.

Glediczja triacanthos to drzewo z rodziny bobowatych. Tę przynależność doskonale widać w okresie pełnego kwitnienia, kiedy to trójigłowania tworzy kwiaty-strąki przypominające czerwono-ceglasty bób zwisający z gałązek. Chociaż samp strąki nie są jadalne, to z pewnością stanowią oryginalny dodatek do ogólnego wyglądu drzewa.

Trójigownia pochodzi z Ameryki Północnej, ale dzięki swojej wytrzymałości oraz atrakcyjnemu wyglądowi, jest śmiało uprawiana również w Europie. Jego popularność drzewa rośnie również w Polsce, chociaż nie jest ona na tyle duża jak u innych gatunków drzew ozdobnych. Jej liście są drobne, delikatne, o jajowatym kształcie, który rozwija się późną wiosną.

Warunki uprawy glediczji

Trójigłownia jest drzewem dość wytrzymałym i potrafi dobrze radzić sobie w różnych warunkach uprawy. Preferuje jednak stanowiska słoneczne, osłaniające ją od silnych wiatrów. Gleba, na której rośnie, może być różnego typu, choć glediczja dobrze radzi sobie na glebie delikatnie zasolonej. Dodatkowo, drzewo jest odporne na suszę oraz zanieczyszczenia powietrza.

Do prawidłowej pielęgnacji trójigłowni należy przycinanie. Młode drzewka szczególnie wymagają tej czynności, aby prawidłowo uformować kształt rośliny oraz podkreślić jej walory estetyczne.

Odmiany glediczji

Dzięki swym różnorodnym odmianom, glediczja jest w stanie sprostać różnym wymaganiom uprawy. Wiele z nich sprawdza się w polskich warunkach klimatycznych. Niektóre odmiany te są niższe, wolne od cierni, łatwiejsze w przycinaniu i mniej wymagające pod względem pielęgnacji. W Polsce najczęściej spotykane są odmiany glediczji bagiennej, asamiki, kaspijskiej, delavai, uzbrojonej, japońskiej, chińskiej oraz trójcierniowej, specjalnie stworzonej do uprawy na terenie Europy.